princesscha

SING ka na.. SING ka pa.. ilabas ang magic SING.... SINGAPORE!!!!

ayun nga, nakarating din sa kabilang panig ng earth sa wakas. sabi nga ng anjowako, start daw ng dream come true (?) ko.

umpisahan ko sa simula ng araw.. usapan namin ni jay (yung kasabay ko) na magkikita kami para pumunta sa eyrport ng 3 am. so ako naman maagang natulog para makatulog man lang daw ako ng 5 hours. e biglang nagtext ang hitad ng 12 midnight, para lang ipaalam na nun pa lang siya mag-eempake. so ako naman nagising sa tunog ng cel ko. akala ko alarm. after nun di na ko nakatulog ng maayos.

tapos di ko alam kung dahil ba sa tension or dahil lang sa iniinom ko kaya nag-iinarte yung tiyan ko. lalong hindi na ko nakatulog sa pag-iisip na baka mapoo-poo ako sa biyahe... nakakahiya....

dinaan ko na lang sa dasal, na sana wag ako ipahiya ng pwet ko. nagkita kami ni jay around 3:20 am. sooobrang aga, pero mas okay pala na ganun ang ginawa namin dahil sa sumunod na mga pangyayari.

pagdating ng airport, siyempre mejo tensed pa ko kasi first time nga. buti na lang talaga marunong na yung kasabay ko. nauna siya mag-check in. sumnod ako. after niya magcheck-in ng bagahe niya bayad na ng airport churchur. so ako andun pa lang sa baggage check-in. mayamaya sabi ng babae, "mam, wala kayo sa naka-book today". so ako naman nagtaka kasi may hawak naman akong print-out ng ticket. check li siya sa ibang pc, wala pa din name ko. try sa kabilang pc, wala pa din. text ko na agad si jay. humingi na ng tulong sa kasama niya yung nag-aassist sa kin. based daw sa records nila, nakabook ako ng october 11. so ako naman, pinipilit ko talaga na ngayon yung flight sched. punta daw kami sa ticketing office. pagdating sa ticketing office, nire-book nga daw ng october 11 yung sched ko. nakakainis na, pero wala naman kami magagawa, wala din daw silang magagawa kasi yun daw ang nasa database nila. kung kasalanan man daw ng nagbook, di pa din nila sasagutin. so ang natitirang option na lang e wag ako umalis kasi wala akong ticket or magparesched ng sched. yung huli ang pinaka-sensible gawin (sa tingin ko). kaya ang resulta nagbayad pa ko ng PhP9,200 plus yung airport fee na PhP750. ang aga kong naholdap.

so akala ko okay na. balik uli kami sa counter. nung turn ko na biglang nagdown daw ang system! shet, ang dami naman atang kontra sa pag-alis ko. after ng ilang sandali, naging okay naman. so akala ko okay na. habang naghihintay ng boarding time, biglang may tumawag. nalaman ang nangyarin holdap sa kin sa airport. ayun, ke aga aga nasabon ako ng walang anlawan.

so pagkatapos pa ng ilang oras, nakarating din ng maayos dito. ang kinatatakutan at soooobrang pinaghandaan kong immigration officer (talagang may ala pa kong kung ano anong supporting papers) dun naman walang kahirap-hirap. pero! at least kahit may maagang hassle, natupad yung unang wish ko: na maging maayos yung biyahe.

ang bilin sa kin, pagdating namin ng singapore, tumawag ke money-jer. so ganun agad ang ginawa namin, nanginginig pa. ayuuuun, late. papunta pa lang sa airport, ini-expect daw kasi niya na delayed yung flight. dumating kami ng airport ng 9:30 am, inabutan na kami ng lunch break ng mga airport officials wala pa din ang sundo namin! kainaman.. ayun, pagdating niya, inuto niya kami ng pichur na pam-blog. syet, ambabaw namin.

hanap agad kami ng makakainan. wala silang nagustuhan. nakakainit na ng ulo, masama pa tiyan ko. so sakay na naman kami para pumunta sa kabilang panig ng earth. akala ko pagdating dun okay na sa mcdo lang o kahit saang malapit na kainan. sus, naghanap pa kami ng foodcourt. anhaba haba ng nilakad. siguro nung di na din nila matiis ang gutom, pinasok na namin yung pinakamalapit na kainan.

di naman halatang gutom kami.

itchy pare, sana kasama ka namin dito. kasi naman eh.